We zijn alweer een poosje thuis en - net als op reis - vliegt de tijd voorbij. De eerste dagen gingen erg snel: terug in ons huis, dingen uitpakken, opzoeken en schoonmaken, op bezoek bij vrienden en familie en mensen die langskomen. Voor onze reis woonde Jaap in Utrecht en nu wonen we dan voor het eerst samen in Bruinisse. En wat een luxe! Een koelkast, oven, wasmachine, altijd warm water en nog veel meer. Eigenlijk de meest vanzelfsprekende dingen, maar vooral in het begin helemaal niet zo vanzelfsprekend en het was erg leuk om onszelf er op te betrappen dat we dat soort dingen helemaal fantastisch vonden. Maar dat went allemaal snel en nu valt het allemaal al niet meer op - en dat is eigenlijk jammer. Maar we kijken toch anders tegen veel dingen aan en dat gaat niet veranderen.

Langzaam maar zeker beginnen we nu ook te wennen aan ons 'nieuwe oude' leventje. Het besef dat we nu echt niet meer verder reizen wordt steeds groter. En dat is enerzijds niet erg want we hebben een prachtige reis gemaakt die onze verwachtingen meer dan overtroffen heeft en het werd op het eind ook duidelijk tijd om naar huis te gaan, maar anderzijds hebben we het toch vaak over dingen die zo leuk en zo mooi waren - vaak alemaal kleine dingetjes - en die er nu niet meer zijn. Aan de ene kant genieten we van de luxe, de ruimte en de rust, maar we kijken niet helemaal zonder weemoed terug naar een simpel maar prachtig bestaan waarin alles wat je bezit in een rugzak zit, je je nergens anders druk om hoeft te maken en je altijd nieuwe dingen, nieuwe plaatsen en nieuwe mensen ontmoet.

Wat erg fijn is is dat we ons verhaal bij elkaar kwijt kunnen. Mijn vorige reis heb ik alleen gemaakt en samen herinneringen ophalen is natuurlijk het leukste wat er is. Aan een half woord hebben we genoeg om elkaar te begrijpen en dat is ontzettend fijn want je hebt altijd iemand die precies begrijpt wat je bedoelt. Tegelijkertijd merken we ook wel dat het voor buitenstaanders moeilijk is om zich in te leven in onze verhalen. Natuurlijk gaat niet iedereen in onze omgeving even vijftien maanden op reis en sommige dingen zijn zo vreemd en anders dat ze moeilijk uit te leggen zijn. En veel van de dingen die de reis zo persoonlijk en bijzonder maken zijn vaak kleine dingetjes die moeilijk over te dragen of uit te leggen zijn. En dat is dan ook precies weer heel leuk - dat het een unieke en persoonlijke ervaring is.

Ook alle foto's en dia's (zo'n 6.000!) kijken is erg leuk!. We hebben nog steeds niet alle foto's bekeken. Elke avond bekijken we samen een paar rolletjes en halen we herinneringen op. Vooral de foto's van het begin van de reis zijn leuk om te zien omdat dat alweer zo'n tijd geleden is.

Al met al gaat thuis de tijd dus ook weer snel voorbij. Gelukkig is het aardig weer en om te voorkomen dat hij al die kwijtgeraakte kilo's meteen weer terug krijgt, heeft Jaap een racefiets gekocht waarop hij regelmatig een flink stuk door de Zeeuwse polders gaat rijden. Zelf ga ik bijna elke dag joggen om lekker bezig te blijven. Ik heb inmiddels mezelf ingeschreven bij het uitzendbureau en al een paar sollicitaties lopen en Jaap is ook druk bezig met weer aan de slag komen. Nu we eenmaal uitgepakt zijn en voor de rest niet veel meer te doen hebben, willen we ook graag weer lekker aan het werk.

We zitten inmiddels ook nog steeds volop aan de Hollandse kost. Na maanden curries, kofte's, kebabs en rijst, gaan aardappelen met groenten vooralsnog niet vervelen. Vanochtend werd ik wakker met een beschuitje met hagelslag en momenteel staat er appeltaart in de oven, we hebben Koninginnedag gevierd en we kijken af en toe zelfs het nieuws. Als we nou nog even het volkslied leren zijn ook wij geïntegreerd...